Wednesday, 4 October 2017

'Slachtingen vinden plaats onder in het bijzonder de jaguar'

'Burgers bieden in het wild levende beschermde dieren en delen daarvan te koop aan'

Legale export wild in 2016 aanzienlijk gedaald


Het is het Onderdirectoraat Bosbeheer  van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer opgevallen, dat burgers  in het wild levende dieren en delen daarvan te koop  aanbieden, welke vaak  tot de beschermde diersoorten behoren in Suriname. Ook is gebleken, dat er slachtingen plaatsvinden onder in het bijzonder de jaguar (zie foto - Bron: Facebook), de grootste katachtige van Zuid-Amerika, door voornamelijk jagers in de desbetreffende jacht en/of woongebieden. Dit bericht het Nationaal Informatie Instituut, NII, woensdag 4 oktober 2017.

 Het Onderdirectoraat meldt verder, dat er in Suriname zes soorten in het wild levende katachtigen voorkomen die volgens de Jachtwet 1954 (GB 1954 no. 25 zoals laatstelijk gewijzigd) en het Jachtbesluit 2002 (SB 2002 no. 116) totaal beschermd zijn.

De jaguar valt tevens onder de IUCN Red List of Threatened Animals (International Union for Conservation of Nature) en onder de Conventie inzake de Internationale Handel in Bedreigde Wilde Fauna en Flora (CITES).

Conform artikelen 2 en 3 van de Jachtwet 1954 is niet alleen het doden, kopen, ten verkoop of ter aflevering voor handen te hebben, vervoeren, vangen et cetera. van beschermde dieren verboden, maar ook het onder zich hebben van delen daarvan al dan niet geprepareerd strafbaar. Bij overtreding van de bovengenoemde wetten, die vallen onder de Wet Economische Delicten, zal de overtreder onmiddellijk worden aangehouden en in verzekering gesteld en zal een hoge transactieboete worden vastgesteld door het Openbaar Ministerie.

Bij het plegen van een misdrijf (doden van beschermde diersoorten) kan los van de bovengenoemde sancties, uw jachtbevoegdheid voor algeheel door het Openbaar Ministerie worden ingetrokken.

Belanghebbenden die meer informatie nodig hebben ten aanzien van de Jachtwet en in het wild levende diersoorten, kunnen terecht bij de Sektie Natuurbeheer-edukatie en Voorlichting van LBB, Cornelis Jongbawstraat no. 10, Paramaribo, tel: 471641, 479431 of 472847 en te Nw. Nickerie aan de Groenhartstraat no. 10, tel: 0232350

Gegevens over de illegale handel van wild uit Suriname zijn, voor zover bekend, nimmer gepubliceerd. Nu en dan bereikt een bericht de nationale - en soms internationale - media, dat een passagier van een vlucht van Suriname naar Nederland bij aankomst op de luchthaven Schiphol is betrapt met zangvogeltjes of kolibries uit Suriname in de bagage. Niet uitgesloten kan echter worden, gelet op de open grenzen van het land en het geld dat met de smokkel van illegale wildvang gemoeid zou zijn, dat wildvangdieren Suriname via illegale weg verlaten.

Er deden medio 2014 op Trinidad & Tobago verhalen de ronde, dat maandelijks een schip voor de kust ligt met als lading dieren ui Brazilië, Suriname, Guyana en Venezuela. Dat schip doet geen haven aan, maar kleine lokale vissersboten varen uit n&aar het schip om vervolgens dieren aan boord te nemen. Harde bewijzen hiervoor zouden er nog niet zijn.

De handelsdatabase van CITES laat zien, dat voor het eerst sinds jaren de legale export van dieren in 2016 beperkt is gebleven tot een paar honderd, 465 dieren. Daaronder
100 Ameerega trivittatus (groengestreepte gifkikker) naar Nederland,
88 Chelonoidis carbonarius (kolenbranderschildpad) naar Nederland,
82 Corallus hortulanus (tuinboa) waarvan 62 naar het Verenigd Koninkrijk en 20 naar Nederland en 23 Eunectes murinus (groene anaconda) waarvan 13 naar het Verenigd Koninkrijk en 10 naar Duitsland.

Een verklaring voor het laagste aantal sinds jaren is er niet. Vragen van Suriname Mirror daarover aan de bevoegde autoriteiten zijn onbeantwoord gebleven.... De cijfers van CITES over 2017, die pas medio 2018 bekend zijn zullen laten zien of. de opmerkelijke daling van export van wild in 2016 eenmalig is geweest....





Een jaar eerder, 2015, werden nog bijna 10.000 (!) dieren vanuit Suriname legaal geëxporteerd ,9.823. Daaronder waren onder andere
1.737 iguana iguana (groene leguaan) naar de VS
1.006 Amazona amazonica ( oranjevleugelamazone), waarvan 666 naar Turkije, 140 naar Thailand en 200 naar Hongkong
723 Ara ararauna ( blauwgele ara), waarvan 522 naar Thailand, 104 naar Singapore, 48 naar China en 15 naar de Dominicaanse Republiek
197 boa constrictor, waarvan 100 naar de VS, 20 naar Nederland, 40 naar Zuid-Korea, 29 naar Duitsland en 8 naar Tjechië
611 Dendrobates tinctorius (schilderskikker), waarvan 489 naar de VS, 80 naar Nederland en 42 naar Japan.





(Suriname/Mirror/NII)

Ter extra informatie (bron: https://suriname-tribune.blogspot.com/2012/03/levendige-handel-in-export-dieren-uit.html en https://suriname-tribune.blogspot.com/search?q=export):

Uit Suriname zijn tussen 1981 en 2011 ruim 850.700 levende dieren (ruim zestig verschillende soorten) met CITES-papieren geëxporteerd


Uit onderzoek van de gegevens uit het CITES handelsregister (Convention on International Trade in Endangered Species of wild fauna and flora) blijkt dat uit Suriname tussen 1981 en 2011 in totaal ruim 850.700 levende dieren (ruim zestig verschillende soorten) met CITES-papieren zijn geëxporteerd. De (commerciële) handel van meer dan 30.000 beschermde soorten planten en dieren wordt gereguleerd met CITES-vergunningen en -certificaten. Daar hebben verschillende landen in 1973 afspraken over gemaakt. Inmiddels hebben bijna 180 landen deze zogenaamde CITES-overeenkomst ondertekend. Ook Suriname.
In 1981 werden 14.612 dieren en in 2010 10.826 dieren (de meeste dieren in 2010, 3.921, naar de Verenigde Staten en 2.082 naar Nederland) geëxporteerd. De meeste dieren werden in 1995 Suriname uit getransporteerd, 60.108, en het kleinste aantal, 7.740, in 1984.
Het dier dat het meest is/wordt geëxporteerd is de groene legaan (Iguana Iguana), vooral naar Amerika. In totaal werden de afgelopen dertig jaren 503.201 exemplaren het land uit vervoerd. In 1993 werden de meeste groene leguanen (40.715) geëxporteerd en het kleinste aantal, 1.227, in 2004. Globaal overzicht aantal en soorten geëxporteerde dieren
Om een globaal beeld te schetsen van het aantal en soorten geëxporteerde dieren volgt hieronder een klein en willekeurig overzicht:
14.647 boa constrictors (de meeste, 909, in 2005) – CITES export quotum 2011 1.010 exemplaren;
8.226 kaaimannen met een recordaantal van 853 exemplaren in 1995 – CITES export quotum 2011 925 exemplaren;
6.755 viooltjespapegaaien (Pionus Fuscus, ook wel Pirikutu en Bruin Margrietje genoemd) – CITES export quotum 2011 800 exemplaren;
17.740 maïsparkieten (Aratinga Pertinax; Karuprakiki), waarvan de meeste, 1.500 in 1987 en het kleinste aantal in 2008, 12 exemplaren – CITES export quotum 2011 2.033 exemplaren;
62.187 oranjevleugel amazones (Amazona Amazonica; Kulekule), het grootste aantal van 4.941 vogels werd in 1995 uit Suriname geëxporteerd – het jaar waarin in totaliteit de meeste dieren het land uit werden vervoerd. De meeste oranjevleugel amazones zijn naar Nederland geëxporteerd – CITES export quotum 2011 3.600 exemplaren;
19.958 pijlgifkikkers (Dendrobates Tinctorius; Okopipi) naar vooral Nederland en de verenigde Staten (V.S.) – opvallend is dat in de jaren 1981 tot en met 1986 en 2005, 2006 en 2007 geen enkel exemplaar werd geëxporteerd – CITES export quotum 2011 1.886. Opmerkelijke exporten
In 2009 werden volgens het CITES handelsregister 31 en in 2010 54 uitheemse Indian Bullfrogs (Hoplobatrachus Tigerinus) – die voorkomen in India, Pakistan en Nepal – geëxporteerd.
In 2007 werden 6 volgens de IUCN (International Union for the Conservation of Nature) Rode Lijst ‘bedreigde’ witvleugel cotinga’s (Xipholena Atropurpurea) naar de V.S. geëxporteerd.
De IUCN Rode Lijst van bedreigde soorten wordt jaarlijks opgesteld door de IUCN met medewerking van duizenden soortendeskundigen wereldwijd. Het risico dat een soort uitsterft en de ernst van de bedreiging wordt vastgesteld aan de hand van een aantal criteria: de snelheid waarmee een soort achteruit gaat, de zeldzaamheid van de soort, en de verspreiding van de soort – grootte van het leefgebied en mate van versnippering.
De witvleugel cotinga komt alleen in het oosten van Brazilië voor en er zouden nog maar tussen de 5.000 en 19.500 exemplaren in het wild leven.
Een ander niet-inheemse diersoort werd in een aantal van 600 naar Amerika geëxporteerd in 2006: de Nicobar sparrowhawk (Accipiter Butleri), die alleen zou voorkomen op de Nicobar Eilanden bij India (heeft de IUCN Rode Lijst status ‘kwetsbaar’).
Twee reuzenmiereneters (Myrmecophaga Tridactyla) zijn in 1996 Suriname uitgevoerd naar Japan en één een jaar later. Twee exemplaren verdwenen in 2002 naar Mexico en een naar de V.S.. Zijn status op de IUCN Rode Lijst is ‘gevoelig’.
In 2001 werden 10 driekleurige gifkikkers (Epipedobates Tricolor) geëxporteerd. Deze kikkersoort leeft alleen in Ecuador en kreeg drie jaar later de status ‘bedreigd’ op de IUCN Rode Lijst.
36 Reuzentoekans (Ramphastos Toco; Toco Toekan) werden in 1995 geëxporteerd naar Nederland en in 1999 6 vogels naar Spanje.
14 Zogenoemde toerako’s (Tauraco) werden in 1999 naar de V.S. geëxporteerd.
1 Tayra (Eira Barbara), een marterachtige, werd in 1997 vanuit Suriname naar Japan geëxporteerd en 1 gestreepte ransuil (Pseudoscops Clamator) naar buurland Brazilië.
In 1996 werden 2 witgezichtsaki’s (Pithecia Pithecia) naar Japan geëxporteerd. Tot vandaag de dag is volstrekt onduidelijk hoeveel van deze apen nog in het wild leven. Vanwege de schuwheid van de witgezichtsaki is de populatie moeilijk te controleren.
In 1987 werden 3 laaglandtapirs (Tapirus Terrestris) naar Nederland en 2 exemplaren in 2008 naar Zuid-Afrika geëxporteerd. Sinds 2008 heeft dit dier de IUCN Rode Lijst ‘kwestbaar’ status. Begin jaren ’80 en in 1995 zijn krapé’s en aitkanti’s geëxporteerd
Twee van de meest in het oog springende exporten betrof de export van een aantal levende groene zeeschildpadden (Chelonia Mydas; krapé) en lederschildpadden (Dermochelys Coriacea; aitkanti). Van de groene zeeschildpad werden in 1980 120 exemplaren (bestemming V.S.), 1981 350 (bestemming Canada), 1982 1.102 (bestemming 1.100 exemplaren V.S. en 2 Denemarken), 1990 20 (bestemming V.S.) en in 1995 205 dieren – 200 naar Canada en 5 naar Nederland – geëxporteerd. De schildpad had en heeft de ‘bedreigde’ status op de IUCN Rode Lijst. In 1995 werden 5 lederschildpadden naar Nederland vervoerd, in 1981 300 naar Canada en in 1982 74 naar de V.S.. Destijds had deze grote zeeschildpad de ‘bedreigde’ status en nu ‘kritiek’. Een medewerker van de ‘Red List Unit IUCN’ in het Britse Camebridge bevestigt deze exporten en laat in een reactie weten dat de in 1980 en 1981 naar Canada geëxporteerde groene zeeschildpadden en lederschildpadden bestemd waren voor wetenschappelijke doeleinden. Ook de in 1982 naar de V.S. vervoerde 74 lederschildpadden hadden als bestemming de wetenschap.

Export van doodshoofdaapjes, monkimonki’s Van 1981 tot en met 2010 werden uit Suriname in total 4.612 doodshoofdaapjes (Saimiri Sciureus) geëxporteerd. De meeste verdwenen uit Suriname voor zogenoemde ‘commerciële’ doeleinden. Slechts twintig aapjes gingen naar dierentuinen in de Dominicaanse Republiek (tien) en Kroatië (tien), in 2001. De meeste doodshoofdaapjes werden geëxporteerd naar Japan, 3.490. In 1997 werd het record aantal van 636 aapjes naar Japan vervoerd. Diverse van de naar Japan geëxporteerde doodshoofdaapjes belandden in de vivisectiesector. Verder werden Surinaamse monkimonki’s vervoerd naar de V.S., Slowakije (4 exemplaren in 1996), Maleisië (5 aapjes in 1997, 34 in 2000, 28 in 2002, 4 in 2003 en 28 in 2005), Mexico, Zuid-Afrika en Hongarije (25 aapjes in 2004). Het CITES export quotum voor 2011 bedroeg 1.000 exemplaren.
In oktober 2008 werden 80 doodshoofdaapjes geëxporteerd naar een grote handelaar in proefdieren, Worldwide Primates, in Miami, Florida (V.S.).

Wednesday, 26 July 2017

Jaguars moeten wereldwijd beschermd worden tegen illegale handel

Vraag naar lichaamsdelen jaguar groeit, vooral tanden zijn gewild in China voor medicijnen

(Bron foto: jaguar-in-suriname.blogspot.com)

Biologen hebben gisteren in de Colombiaanse havenstad Cartagena een waarschuwend geluid laten horen, tijdens het 28e Internationale Congres voor Conserveringsbiologie (ICCB 2017) van de Society for Conservation Biology’s (SCB), over de bedreigde jaguar (Panthera onca), de grootste katachtige in de Amerika's. Dit meldt Can-India News in Canada woensdag 26 juli 2017.

Deze diersoort heeft wereldwijde bescherming nodig, omdat de vraag naar zijn lichaamsdelen groeit, vooral tanden, die door een schildpaddenschild heen kunnen bijten, zijn gewild in China voor medicijnen en het vervaardigen van kettingen.

De biologen roepen wereldwijde milieuorganisaties, zoals de in New York gevestigde organisatie Panthera, op om in te grijpen om de in aantal afnemende jaguarpopulatie van Noord-Argentinië tot en met Mexico te beschermen. Ook in Suriname leeft de jaguar, maar niemand, geen enkele natuurbeschermingsorganisatie, weet bij benadering hoe groot de Surinaamse populatie is.

'De vraag naar tanden van de jaguar en andere lichaamsdelen is niet zo intens als de vraag naar neushoorn hoorns of olifant slagtanden, maar stroperij is wijdverspreid in heel Midden- en Zuid-Amerika', zei bioloog Nuno Soares van Conservacion Amazonica.

Uit onderzoeken uitgevoerd door Conservacion Amazonica blijkt, dat elke tweede man in Bolivia op een jaguar heeft gejaagd, minstens eens in zijn leven. 'We hebben 165 mensen geïnterviewd en de helft ervan heeft toegegeven dat zij een keer in hun leven een jaguar hebben gedood', aldus Soares, die vijf jaar in Bolivia werkzaam is om de jaguar te beschermen..

Een andere bioloog, Kimberly Craighead van het Kaminando habitat initiatief, dat samenwerkt met het Mamoni Valley Jaguar Project in Panama, zei dat het nodig is om de illegale wereldhandel in de jaguar onder de aandacht te brengen, waarvan de populatie afneemt vanwege ontbossing, habitatverlies en, natuurlijk, stroperij. Ze zei, dat het van belang is om isolatie van populaties te voorkomen door grote reproductieve corridors in te stellen, variërend van het zuidwesten van de VS naar Argentinië.

Hiervoor is een multinationale inspanning vereist. In gevallen van jaguarstroperij in Panama, waar zich acht wilde katten bevinden per 170 vierkante kilometer, zei ze dat tussen april en juni drie jaguars in de Mamoni-vallei waren gestroopt. 'We hebben authentieke informatie, dat een van de jaguars waar op werd gejaagd bestemd was voor een rijke Panamees. Om dergelijke handelingen te controleren, is er behoefte aan internationale interventie door wildagentschappen', zei Craighead.

Zij voegde eraan toe, dat jaguarlichaamsdelen, zoals klauwen en tanden, een goede afzetmarkt in Aziatische landen hebben.

Biologen melden een relatief gezonde jaguardichtheid van vier tot zes jaguars per 100 vierkante kilometer in Bolivia.

Soares zei, dat de belangrijkste reden voor de stijging van het mens-jaguar conflict in Bolivia, met name in het Manuripi National Amazon Wildlife Reserve, het verzamelen van Braziliaanse noten is door de inheemse stam Tocana in het regenwoud. De Braziliaanse noot is het tweede meest uitgevoerde niet-traditionele product na soja.

'De lokale stammen doden normaal gesproken een jaguar wanneer het dichtbij menselijke habitats komt of ze hebben een kans het dier tegen te komen. Normaal valt de jaguar nooit mensen aan. In feite vermijden ze ze', zei Soares.

Volgens hem zijn in het afgelopen anderhalf jaar meer dan 800 jaguarhoektanden in Bolivia beslag genomen....

(Red. De Surinaamse Krant/Can-India News/Twitter)

Sunday, 11 June 2017

Vervolging door OM eigenaar 'Boxel-jaguar' nog vraagteken

Dierenbescherming Suriname: 'We hopen op strenge aanpak van houden van wild als huisdier'

11-06-2017  De Surinaamse Krant


Na acht maanden is nog steeds niet bekend of het Openbaar Ministerie (OM) over gaat tot strafrechtelijke vervolging van de eigenaar van een jaguar (Panthera onca) in Boxel. Het dier ontsnapte zaterdag 12 november vorig jaar aan de aandacht van de eigenaar, sprong over een schutting en belandde op het erf van de buren. Daar werd op dat moment een verjaardagsfeestje gevierd van het 2-jarig zoontje van de buurman. De jaguar wist de jarige peuter te grijpen en verwondde hem. Het dier liet de peuter pas los, toen omstanders achter hem aan gingen. Het jongetje raakte ernstig verwond en moest worden opgenomen in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP). De jaguar werd ondergebracht in de Paramaribo Zoo.

Maar, niet bekend is of er enige justitiële actie tegen de eigenaar van de jaguar is ondernomen. De Ware Tijd berichtte 10 januari, dat het OM nog geen besluit had genomen over de toekomst van de jaguar. Informatie die de krant 'uit betrouwbare bronnen' had vernomen. Over de eigenaar en eventuele vervolging van hem repte de Ware Tijd met geen woord.

De jaguar bevindt zich nog steeds in de Paramaribo Zoo en zijn eigenaar lijkt de gang naar de rechter te ontlopen.
Het OM alsook de Paramaribo Zoo doet er het zwijgen toe. Op herhaald verzoek van De Surinaamse Krant, om een paar vragen te beantwoorden, is niet gereageerd. Het WWF Guianas, afdeling Suriname, was ook niet bereid te reageren.

De Dierenbescherming Suriname laat op 5 juni 2017 in een reactie weten, bij monde van voorzitster drs. Leontine M. Bansse-Issa: 'Van de Paramaribo Zoo heb ik begrepen dat de jaguar sowieso niet terug gaat naar de eigenaar. Als Dierenbescherming zijn wij verontwaardigd ,dat mensen toch beschermde dieren uit het wild als 'huisdier' nemen. Omdat, Suriname geen rehabilitatiecentrum kent voor diverse vormen van wildlife, zoals apen en wilde katten, kunnen zulke dieren helaas ook niet terug het wild in. We hopen dus wel op strenge aanpak hiervan. Niet alleen wanneer er problemen komen, maar zodra geconstateerd wordt dat iemand wildlife als huisdier houdt.'

Overigens, de nieuwe Wet Dierenwelzijn werd pas aangenomen door De Nationale Assemblee na het jaguar incident te Boxel, namelijk op 20 december 2016 en formeel bekrachtigd op 17 januari van dit jaar.
Die wet stelt bij artikel 2, lid 1:
'Het is verboden gevaarlijke dieren te houden, tenzij bij of krachtens staatsbesluit ten aanzien van bepaalde soorten van deze categorie dan wel vanwege andere specifieke omstandigheden, zulks is toegestaan.' 
De strafmaat die voor dit misdrijf geldt wordt omschreven in artikel 25, lid 3:
'Overtreding van het bepaalde in de artikelen 2, (…) wordt gestraft met hechtenis van een maand en geldboete van de tweede categorie, hetzij met een van beide straffen.'

Er gaat van de strafmaat niet echt een ontmoedigende, afschrikwekkende, werking uit. In Bolivia bijvoorbeeld staan op het bezit van wilde dieren celstraffen van tussen een en zes jaar. Bovendien is het een verzwarende factor als het om bedreigde soorten gaat, zoals de jaguar. In dat land wordt ook snel door de justitiële autoriteiten actie ondernomen tegen eigenaren van wilde dieren.

In Suriname lijkt de beschermde en bedreigde jaguar nog steeds in alle opzichten te zijn overgeleverd aan de grillen van zijn grootste vijand, de mens, en gaat die mens vooralsnog bij iedere actie gericht tegen de jaguar vrijuit.
Onlangs eiste het OM drie jaar cel tegen een stroper van eieren van beschermde en bedreigde zeeschildpadden, een signaal, een signaal dat wellicht gaat doorklinken in een eventuele vervolgingszaak tegen de Boxel-jaguar-eigenaar.

Ter informatie:



(Red. De Surinaamse Krant, zondag 11 juni 2017)

Friday, 9 June 2017

In Bolivia staan op het houden wild, als de jaguar, celstraffen tussen 1-6 jaar

Politie bij Coroico neemt in gevangenschap gehouden jaguar in beslag

(Bron foto: La Razon)

09-06-2017  De Surinaamse Krant


De Bospolitie van Bolivia heeft een jaguar van ongeveer 10 jaar oud gered, die in een landelijk gebied van de Yalaca-gemeenschap, in de buurt van Coroico, gevangen werd gehouden. Het dier wordt naar de Mallasa Zoo in La Paz vervoerd voor onderzoek door professionals. De nationale directeur van Pofoma (Policia Forestal y Pereservacion del Medio Ambiente), kolonel Alejandro Pozo, verklaarde dat de katachtige ongeveer 100 kilo weegt en 1 meter en 30 centimeter in lengte meet. Volgens de voorlopige beoordeling blijkt het dier in goede gezondheid te zijn, aldus de krant La Razon vandaag, vrijdag 9 juni 2017.

'De jaguar is gevonden na een melding van gemeenschapsleden, die hebben aangegeven, dat het dier door zijn gebrul andere katachtigen aantrok en daardoor werden mensen bang. Hierop is ingegrepen en we zullen de jaguar naar de Mallasa Zoo brengen', aldus Pozo.


De politiechef zei, dat het huidige wettelijke kader in Bolivia het bezit van wilde dieren straft met celstraffen tussen een en zes jaar. Bovendien is het een verzwarende factor als zij bedreigde soorten zijn.

Hij legde verder uit, dat de operatie plaatsvond bij een privé-woning waar de eigenaar niet werd gevonden, alleen de verzorger was daar. Hij heeft bevestigd, dat de zaak al bekend is bij de Officier van Justitie van Coroico en met de autoriteiten van het ministerie van Milieu zal coördineren om het juridisch proces over te nemen.

De Mallasa Zoo, Vesty Pakos, is een centrum waar wild afkomstig uit de illegale handel wordt opgevangen. Kolonel Pozo zei, dat volgens protocollen en evaluatie bepaald gaat worden of het dier kan terugkeren naar zijn natuurlijke leefomgeving.

(Red. De Surinaamse Krant/La Razon)

Tuesday, 30 May 2017

Saturday, 20 May 2017

De jaguar in Paraguay met uitsterven bedreigd

Waarschijnlijk niet meer dan slechts 300 jaguars in het Zuid-Amerikaanse land


- De mens is de grootste vijand van de Panthera onca
- Jaguars zijn al in Uruguay uitgestorven en de populatie in Argentinië is geslonken tot minder dan 200 - De grootte van de populatie in Suriname is niet bekend


Het aantal jaguars in Paraguay is waarschijnlijk niet meer dan 300, meldde het ministerie van Milieu vrijdag, waarmee de alarmklok wordt geluid, dat deze grote katachtige met uitsterven wordt bedreigd in het Zuid-Amerikaanse land. Genetische afwijkingen veroorzaakt door inteelt verschijnen meer en meer zodra de populatie onder de 500 duikt, zegt Rocio Barreto, hoofd van de afdeling Wild van het ministerie, tegen het Spaanse persbureau EFE, aldus vandaag, zaterdag 20 mei 2017, de Latin American Herald Tribune. 

Schattingen van het aantal jaguars zijn gebaseerd op beelden van de katten die door verborgen camera's zijn vastgelegd, zei ze.

Onderzoekers kunnen individuele jaguars onderscheiden door de patronen van hun vlekken, waarvan er geen twee gelijk zijn, zei Barreto. De populatie is afgenomen, in ieder geval voor een deel vanwege de willekeurige jacht door boeren die de jaguar als een bedreiging voor hun vee zien. Bovendien, zei Barreto, is de boete voor het doden van een jaguar het equivalent van $ 200, een verwaarloosbare som voor het leven van een dier, dat het nationale symbool van Paraguay is.

 

Het ministerie van Milieu hoopt samen te kunnen werken met de krachtige ARP-boerenvereniging (Asociación Rural del Paraguay) om het bewustzijn van de veehouders te verhogen over het belang van het beschermen van jaguars, zei ze.

Zij noemde ook voorstellen om landbouwactiviteiten in de buurt van jaguarhabitat te beperken, of om waterplaatsen in beboste gebieden te creëren om de katten te ontmoedigen om naar boerderijen en ranchers te gaan op zoek naar water.

Een andere mogelijkheid zou zijn om ranchers de aanwezigheid van jaguars te benutten als attractie voor toeristen. De situatie als regionaal probleem beschrijvend, heeft Barreto erop gewezen, dat jaguars al in Uruguay zijn uitgestorven, terwijl de jaguarpopulatie in Argentinië tot minder dan 200 is geslonken.

Paraguay heeft onlangs een mannelijke jaguar geschonken aan Argentinië als onderdeel van een repopulatie-inspanning, ze zei.

(Red. De Surinaamse Krant/Latin American Herald Tribune/Twitter)

Saturday, 18 March 2017

Baby Jaguar Found Paralyzed After Being Shot 18 Times Makes a Full Recovery - Ecuador

Baby Jaguar Found Paralyzed After Being Shot 18 Times Makes a Full Recovery

A baby jaguar found paralyzed in an Ecuadorian jungle after being shot 18 times is now making a remarkable recovery, thanks to a veterinary team who refused to give up.
D’Yaria, an 11-month-old jaguar, was discovered badly injured by locals hiking through a remote forest. Veterinarians guessed she had been shot by cattle farmer looking to protect their herd, and dashed into wooded area looking for shelter. 
They also believed farmers must have shot her mom, since D’Yaria was discovered alone and believe she is an orphan.
The baby jaguar was transported to a veterinary team in the nick of time at Darwin Animal Doctors, where they discovered 18 shotgun pellets lodged inside her body. 
Other than some movement in her head and neck, D’Yaria was paralyzed.
Despite the grim diagnosis, Dr. Andres Ortega and Dr. Cris Cely were able to remove the pellets pressing down on her spine, and as D’Yaria began healing from the surgery, her ability to move came back.
After a month of rest and relaxation under round-the-clock supervision, D’Yaria was ready to move to a nature preserve nearby.
Officials say she is about 95 percent recovered, but Darwin Animal Doctors president Tod Emko told InsideEdition.com he hopes her story will spread awareness on the importance of taking care of the species.
“The goal of all the vets and Darwin Animal Doctors is to get the satellite tracking collar, as D'Yaria will go from victim and survivor to a champion for jaguar conservation,” Emko said.
To help researchers purchase satellite tracking collars for other jaguars, visit the Darwin Animal Doctors website.

A Disappearing Shadow

A Disappearing Shadow

Dappled silhouettes amongst the trees –
A lost memory of verdant lands.
Your fragmented impressions
Have disappeared from view;
All that remains is
An empty shell
Which one day
Too will
Fade.
The Jaguar: disappearing from South America (Photo Credit: Charlesjsharp).
This is a nonet, inspired by recent research that has succeeded in comparing the movement and space use of jaguars across five different biomes (a region defined by a specific climate and population of fauna and flora) in Brazil and Argentina.
Scientists recently discovered that only about 300 jaguars remain in Brazil. The main reason for this is because only 7% of the Atlantic Rainforests (where the jaguars live) now remain. This dramatic reduction has resulted in the near extinction of the jaguar in these regions, a problem made worse by the fact that what remains of the Atlantic Rainforests is now so fragmented that the jaguars must travel great distances and expose themselves to multiple threats (mainly from humans) in their quest for food.
This new research used GPS tracking to monitor 44 jaguars from 1998 to 2016 across different regions of the Atlantic Rainforest in both Brazil and Argentina. The study, which is the largest of its kind, revealed for certain that the Atlantic Rainforest jaguars travelled across the largest ranges and were thus the most likely to encounter humans. This research fills a gap in the knowledge of the jaguar’s habitats and is essential to help develop more effective conservation efforts.

An audio version of the poem can be heard here.

U.S. Jaguars Need Your Help – Updated





U.S. Jaguars Need Your Help – Updated



A crucial turning point for this endangered species is coming up.
In Teddy Roosevelt’s day jaguars roamed from the South Rim of the Grand Canyon in Arizona to New Mexico’s Rio Grande and across much of southern Texas. Over the past two centuries, jaguars have been eliminated from more than half of their range, which spans the U.S. Southwest and Central and South America.
Some male jaguars like those that have been named El Jefe and Macho B have found their way to the U.S. from Mexico. Because El Jefe and Macho B lived for years in the U.S. we know there is plenty of food to sustain these jaguars, including favorites white-tailed deer and javelina, a pig-like animal. Two more jaguars confirmed to be roaming in southern Arizona, north of the U.S. – Mexico border, in 2016.
Recent jaguar sightings have given new hope and added a sense of renewed urgency to the jaguar recovery effort in the United States. Ever since the U.S. Fish and Wildlife Service (FWS) granted U.S. jaguars full protection under the Endangered Species Act in 1997, conservationists have been waiting for the agency to develop a recovery plan for endangered jaguars.
Finally, last December, FWS released the long-awaited draft plan.

FWS’ Draft Plan Falls Short for America’s Elusive Big Cat

FWS’ draft plan rightly recognizes how important it is to protect Mexican jaguars. If these jaguars are lost, no more will find their way to the U.S. The U.S. must partner with Mexican organizations and help provide necessary resources.
But FWS’ plan fails in two serious ways.
Suitable Jaguar Habitat
For U.S. jaguars, FWS’ draft plan only considered a small bit of habitat south of Interstate 10 (I-10). A model commissioned by FWS predicted that this area could support between two to four female jaguars at most. Meanwhile, scientist Tony Povilitis calculated that adding potential habitat north of I-10 in the Mogollon Rim area of Arizona and New Mexico could raise the number to at least 250 jaguars of both sexes.
Migrating Males Need Mates
FWS’ draft plan also fails to consider translocation – moving jaguars to new U.S. habitat. While some male jaguars have successfully made the trek from south of the border, female jaguars are by nature less likely to travel across the rocky borderlands. And without females, no cubs will be born again in the U.S. Introducing females could make establishing U.S. jaguar populations a reality.
It’s unclear why FWS is reluctant to use this strategy for jaguars. The agency has translocated other imperiled Southwestern animals like the Mexican gray wolf and Sonoran pronghorn to recover them. Why not jaguars?

Another Hurdle for Jaguars: The Border Wall


More than 600 miles of barriers already exist along the U.S.-Mexico border, which have blocked off many of the pathways (or corridors) that jaguars and other wildlife could use to migrate between the two countries.


Any expansion of these barriers could close off all jaguar corridors across the border, ensuring that no more jaguars reach the U.S. on their own. Defenders, our conservation partners and other groups are working hard to ensure that the border remains open to jaguars and other wildlife.

Defenders’ Recommendations

On March 21, Defenders will release a new report on U.S. jaguars that provides more details on the benefits and challenges surrounding U.S. jaguar recovery. The report, Bringing El Tigre Home, will also include our recommendations to strengthen FWS’ U.S. jaguar recovery efforts, which include asking FWS to evaluate strategies for female jaguar translocation and to include all suitable habitat in the jaguar recovery area.

How You Can Help

FWS’ draft recovery plan is currently in review and is open for public comment until Monday, March 20. Click here to tell FWS that you want the agency to be champions for jaguars in the U.S. Tell the agency that it should plan for a population north of I-10 and seriously consider translocating jaguars to the U.S.
Let’s bring the jaguar back home!
To learn more about our field work and other projects, sign up for our emails where you will get all the latest news and action alerts to support wildlife.


Thursday, 2 March 2017

Third rare jaguar spotted in Arizona (USA), state wildlife officials say

Third rare jaguar spotted in Arizona, state wildlife officials say

  •  
  • Updated 
  •  
  •  0

http://www.havasunews.com/news/third-rare-jaguar-spotted-in-arizona-state-wildlife-officials-say/article_424ef7de-ff6f-11e6-9a04-679f78427f78.html



The third jaguar documented in southern Arizona since September 2012 was photographed by a Bureau of Land Management trail camera in Cochise County. The image was taken on Nov. 16 in the Dos Cabezas Mountains 60 miles north of the U.S.-Mexico border; the camera data was only recently retrieved. This is the only jaguar photographed by this BLM-deployed camera since it was installed in August 2016. The camera remains on site.
Five Arizona Game and Fish Department scientists independently completed an analysis of the photo, comparing the jaguar’s spot patterns to other jaguars sighted previously in Arizona, according to the Arizona Department of Game & Fish. They concluded that the jaguar hadn't been previously identified. The sex of the jaguar could not be determined by the photo. 
 “Since 2012, an increase in trail camera monitoring of mountainous habitat in southern Arizona has provided increased documentation and a better understanding of jaguar presence and habitat preferences,” said Steve Spangle, U.S. Fish and Wildlife Service’s Arizona field supervisor, in a news release. “This supports the phenomenon that jaguars seeking territories outside of competitive breeding areas in Mexico continue to occasion Arizona.”
“This is a unique development. Jaguars are a historical component of Arizona’s wildlife diversity,” said Jim deVos, Assistant Director for Wildlife Management at the Arizona Game and Fish Department. “However, given the irregularity with which jaguar presence in Arizona is documented, even with the expanded use of trail cameras, this sighting is not an indication that jaguars are establishing a population in Arizona.”
BLM Safford Field Office Manager Scott Cooke said the finding shows the public lands in the Dos Cabezas Mountains are an important wildlife corridor, linking the northern end of the Chiricahua Mountains.  
A male jaguar was repeatedly documented in the Whetstone and Santa Rita Mountains between 2011 and 2015. Another male has been twice photographed in the Huachuca Mountains in December 2016 and January 2017.
 The jaguar has been protected in the U.S. as endangered under the Endangered Species Act since 1997. 

Tuesday, 7 February 2017

El jaguar, en mayor peligro de extincion de lo que se pensaba - Academicos de la UNAM, Mexico



EL JAGUAR, EN MAYOR PELIGRO DE EXTINCIÓN DE LO QUE SE PENSABA: ACADÉMICOS DE LA UNAM

http://www.dgcs.unam.mx/boletin/bdboletin/2017_085.html
• Estudio del Instituto de Ecología determinó, por primera vez, que hay alrededor de 64 mil especímenes en el continente americano y 34 subpoblaciones; 33 en peligro o peligro crítico de extinción
• En México hay menos de cuatro mil ejemplares por la pérdida de su hábitat, informaron Rodrigo Medellín y Gerardo Ceballos
Un estudio realizado por investigadores del Instituto de Ecología (IE) de la UNAM muestra que el jaguar (Panthera onca) está en mayor peligro de extinción de lo que se pensaba.
Como resultado hoy se tiene, por primera vez, el cálculo de cuántos jaguares habitan el planeta: alrededor de 64 mil, y se sabe que existen 34 subpoblaciones de la especie –desde el norte de México hasta Argentina–, de las cuales 33 están en peligro o peligro crítico de extinción.


Del total de especímenes, 90 por ciento (57 mil) se ubica en una sola subpoblación: la de la Amazonía (abarca regiones de Brasil, Perú, Ecuador y Colombia); se trata de la única que, por su tamaño, no está considerada en riesgo. Las restantes subpoblaciones contienen a sólo 10 por ciento de los ejemplares, es decir, alrededor de siete mil jaguares. En México, según esta estimación, hay menos de cuatro mil.

Los resultados del trabajo conjunto de los laboratorios de ecología y conservación de Vertebrados Terrestres, y de Fauna Silvestre del IE, a cargo de Rodrigo Medellín y Gerardo Ceballos, respectivamente, fueron publicados en el número más reciente de la revista Oryx. The International Journal of Conservation, artículo que coincide con la publicación del libro “El jaguar en el siglo XXI: la perspectiva continental”, también coordinado por los científicos y sus colegas, en el que participaron 50 autores de 12 países.

Mediante la detección de subpoblaciones pequeñas, aisladas, con protección deficiente o densidades de poblaciones humanas muy altas, y al precisar la vulnerabilidad de cada una de ellas, será posible determinar las prioridades de conservación para esta icónica especie.
Pero no sólo eso. Los universitarios proponen a la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza (UICN), quien publica la Lista Roja que se usa en todo el mundo como guía para políticas y prácticas de conservación, que no se evalúe a las especies por el total de su población, sino por la situación de cada una de sus subpoblaciones.


En México se ha perdido más del 40 por ciento de la distribución de la Panthera onca en el territorio nacional, limitándose a las áreas más aisladas y de difícil acceso en las costas del Pacífico y del Golfo de México, las sierras madre Occidental y Oriental, y el sur-sureste.

Las poblaciones mejor conservadas, refirió Ceballos, se encuentran en la península de Yucatán, Oaxaca y Chiapas, con alrededor de mil 800 ejemplares. En Sonora y Sinaloa podría haber alrededor de 400; en la costa media del Pacífico, en Nayarit, Jalisco y Colima, aproximadamente 300; y de Michoacán a Chiapas, 650.

La permanencia del jaguar en nuestro territorio es una moneda en el aire, y “va a caer en los próximos 10 o 15 años; si en ese tiempo no tenemos una política de conservación sólida y establecida, y las poblaciones no tienen seguridad, podríamos perderlos”, consideró Medellín.
Siendo un ícono de nuestro pueblo sería una vergüenza para los mexicanos –incluida la población que no coexiste con el majestuoso animal– que así ocurriera, porque todos tenemos algo que hacer. Si se extingue, remarcó, la responsabilidad será de todos.

En cambio, si se articulan los esfuerzos correctamente podemos salvar no sólo a la especie, sino a las selvas y bosques que mantienen casi el 45 por ciento de toda la diversidad biológica del país, es decir, a miles de otras especies de plantas y animales, añadió Ceballos.

Conservación vs. amenazas latentes
Ocelotl, en náhuatl; balam, en maya, el jaguar ha sido relacionado, en diversas culturas de México, con la valentía, el poder, la noche, el inframundo, la fertilidad de la tierra y la muerte. Hoy, la especie enfrenta amenazas como la pérdida y fragmentación de su hábitat, la agricultura y ganadería, la cacería, la disminución de sus presas (mamíferos, aves, reptiles y peces) y la expansión de los asentamientos humanos.

“Por ejemplo, de las más de 22 millones de hectáreas de selvas altas que se extendían desde Veracruz hasta Chiapas, hoy quedan menos de un millón, dispersas y con poca continuidad” (El jaguar en México…).

Los humanos “no sólo nos metemos a su casa, sino que la destruimos al talar la selva. También nos comemos su alimento, porque nos gusta consumir venado y jabalí. Así, competimos con el jaguar por el espacio y la comida, y además les ponemos enfrente ganado y le decimos ‘si lo tocas, te mueres’”, recalcó Medellín.

La gente también los caza porque quieren colgar su piel en una pared, o porque la hija quinceañera quiere un collar con sus dientes, para sentir la adrenalina de haber matado al felino más grande del continente, o simplemente porque se les cruzó en el camino. “Es patético”, calificó.

Por fortuna, México cuenta en el IE de la UNAM con el grupo con mayor impacto en conservación y estudios sobre el jaguar en todo el mundo, así como con el compromiso de diversos sectores para la preservación de esa especie, acotó Ceballos.

Bajo el liderazgo del científico se organizó hace unos años la Alianza Nacional para la Conservación del Jaguar, que agrupa a los dueños de las tierras, al gobierno federal, organizaciones no gubernamentales y al sector académico.

Su estrategia, probablemente la más completa que existe en el mundo, consta de varios puntos: el censo nacional del jaguar; el trabajo con los ganaderos; la integración de una sola política de conservación a escala internacional; y la parte legal, de colaboración con abogados para contribuir a que cualquier persona que mate un ejemplar (millonario, político, ejidatario o indígena) vaya a la cárcel, indicó Medellín.

El censo, primero en el mundo para esta especie, se realizó durante tres años de planeación y estudios (2008-2010), y abarcó 12 entidades de la República. No sólo estimó el número de jaguares en tres mil 800, sino que colocó a México como líder en el desarrollo de estrategias de conservación del felino.

En la actualidad, anunció Ceballos, se realiza el segundo censo para determinar si la población se ha mantenido o ha decrecido. De igual modo, con el trabajo de la comunidad científica se ha logrado que el gobierno tome al jaguar como una “especie insignia” y en la COP 13, realizada en diciembre pasado en Cancún, se concretaron acuerdos importantes, como el establecimiento de 2.5 millones de hectáreas más de reservas naturales antes de que acabe este sexenio.

Asimismo, debido a que en la península de Yucatán se encuentra la mayor población de jaguares en México, se convino consolidar la reserva de la biosfera de Calakmul y establecer una nueva que va de Cancún a Sian Ka’an y que protegerá 480 mil hectáreas de selva para el jaguar y miles de especies más.

De igual modo, con el apoyo de Semarnat y Sagarpa, se estableció una estrategia de trabajo con ganaderos donde, por ejemplo, éstos se comprometen a no matar jaguares.

México es pionero en temas de ecología y conservación del jaguar, y en tener una visión global de los fenómenos de extinción de especies y de poblaciones. De la UNAM sale ciencia de enorme calidad, que marca derroteros en todo el mundo. “Queremos que nuestros datos se conviertan en política pública, en acciones claras de conservación y manejo de la especie”, finalizó Ceballos.
—oOo—
Conoce más de la Universidad Nacional, visitawww.dgcs.unam.mx

www.unamglobal.unam.mx

Tuesday, 10 January 2017

Nog geen besluit OM over toekomst in Paramaribo Zoo opgevangen 'Boxel'-jaguar

Eigenaar zou zijn jaguar, die in november een peuter greep en verwondde, terug willen


10-01-2017  De Surinaamse Krant


Het Openbaar Ministerie heeft nog geen besluit genomen over de toekomst van de jaguar (zie foto - Bron: Stefano Tull/de Ware Tijd) die in november te Boxel een peuter verwondde zal worden opgevangen. Vaststaat, dat het dier niet teruggaat naar de eigenaar, omdat Justitie van oordeel is dat het dier een gevaar vormt voor de samenleving. Dat schrijft de Ware Tijd vandaag, dinsdag 10 januari 2017, uit betrouwbare bronnen te hebben vernomen.

Sinds het incident verblijft de jaguar in de Paramaribo Zoo. John Altenberg, directeur van de dierentuin, zegt dat hij van Natuurbeheer heeft vernomen, dat de jaguar niet teruggaat naar de eigenaar. De dierentuin heeft een aantal dieren, zoals katachtigen, opgevangen, die in beslag zijn genomen bij burgers.

Altenberg stelt, dat de Paramaribo Zoo niet staat te popelen om dieren op te vangen. Zo heeft die geen geld voor de bouw van een verblijf voor de jaguar en daarom zou het Openbaar Ministerie de eigenaar moeten verplichten de kosten te betalen. De Paramaribo Zoo geeft dagelijks veel geld uit om het dier te voeden. 'Elke dag eet de jaguar vier kilo wild vlees, een kilo kost Srd 35', aldus de directeur.

Door harder op te treden tegen personen die illegaal deze dieren fokken en houden, kan volgens Altenberg voorkomen worden dat ze belanden in de dierentuin. De eigenaar zou zijn jaguar overigens terug willen hebben....